سینه نی

افسوس که روزم همه در ناله نی رفت

 

شبها به تمنای دو تا جرعه می رفت

 

چون باد گذر کرد شبی قافله عمر

 

معلوم نگردید که کی آمد و کی رفت

 

گلبرگ بهارم که به سر پنجه پاییز

 

در باد خزان تا شد و تا منزل دی رفت

 

ترسم که نیایی و در آن روز بیایی

 

کز من خبری گیری و گویند که وی رفت

 

تا پر زدی از لانه ام ای مرغ مسافر

 

شادی به جلو پر زد و امید به پی رفت

 

هرمصرعی از این غزل ساده من 

 

چون ناله سوزیست که از سینه نی رفت

---

نخست نغمه عشاق خسته دل این است

که داغ لاله رخان به زباغ نسرین است

---

تقدیم به استاد خاوران عزیزم